29December2008
2008 : Uppgjör
Egill færði til bókar og flokkaði sem: Uppgjör 2008.
Þá er komið að hinni árlegu uppgjörsfærlu. Bestu plötur ársins kynntar innlendar sem erlendar sem og lög ársins. Einnig nefni ég áhugaverðar plötur úr heimi raftónlistar og ekki má gleyma blessuðu þungmálmarokkinu.
Besta erlenda plata ársins
Fleet Foxes - Fleet Foxes
Það sem heillar mest við þessa samnefndu plötu Fleet Foxes er áreinsluleysið og viðkunnanleikinn sem blasir við manni þó tónlistin sé fullkomlega einstök og óvænt. Það er eins og Robin Pecknold, söngvari og lagasmiður sveitarinnar, hafi ekkert fyrir því að semja lögin og þau hrökkvi af honum eins og hversdagleg og ómerkileg orð. Það vottar heldur ekki fyrir tilgerðarleikanum sem svo oft hrjáir listamenn sem ætla sér stóra hluti og vilja fremja ódauðleg og æðri listaverk.
Hér er tónlistin hrein og einlæg og samin af heilum hug og ber þess merki að skaparar hennar og flytjendur hafa lagt sig alla fram við að koma henni á koppinn.
Besta íslenska plata ársins
200.000 Naglbítar og Lúðrasveit Verkalýðsins
Lög Naglbítanna sem tekin eru fyrir á plötunni voru vel flest ágæt í sínum upprunalega útsetningum en færast yfir í allt aðra vídd með aðkomu Lúðrasveitarinnar og snilldarlegum útsetningum fimmmenningana sem minnst var á hér að ofan.
Allt vopnabúr Lúðrasveitarinnar er nýtt við flutning laganna og fær hvert einasta hljóðfæri að njóta sín. Þetta gerir það að verkum að lögin eru allt í senn gædd dramatík, spennu, drunga, mikilfengleika og hugljúfri angurværð sem maður gat vart ímyndað sér að leyndust í annars ágætum tónsmíðum Naglbítanna. Ljúfsárar melódíur breytast í tilfinningalega rússíbanareið og kæruleysislegar dægurflugur breytast í upphefjandi lofsöngva sem skáka myndu hvaða ættjarðaróði sem er.
Top 10 listarnir
10 Bestu íslensku plöturnar (Rjómadómar fylgja sumum):
1. 200.000 Naglbítar og Lúðrasveit verkalýðsins
2. Sigur Rós - Með suð í eyrum við spilum endalaust
3. Sin Fang Bous - Clangour
4. Benni Hemm Hemm - Murta St. Calunga
5. FM Belfast - How to Make Friends
6. Megas & Senuþjófarnir - Á morgun
7. Emiliana Torrini - Me and Armini
8. Retro Stefson - Montana
9. Geir Harðar - Týndi Sauðurinn
10. Borko - Celebrating Life
10 Bestu erlendu plöturnar:
1. Fleet Foxes - Fleet Foxes
2. Vampire Weekend - Vampire Weekend
3. Cloud Cult - Feel Good Ghosts (Tea-Partying Through Tornadoes)
4. Neon Neon - Stainless Style
5. The Last Shadow Puppets - The Age Of The Understatement
6. No And The Maybes - No And The Maybes
7. Housse de Racket - Forty Love
8. Venetian Snares - Detrimentalist
9. Mates Of State - Re-arrange Us
10. The Bug - London Zoo
Bloggsins 10 bestu lög 2008
- [MP3] Grand Archives - Torn Blue Foam Couch
- [MP3] Cloud Cult - When Water Come To Life
- [MP3] Vampire Weekend - M79
- [MP3] Fleet Foxes - White Winter Hymnal
- [MP3] Vampire Weekend - Ottoman
- [MP3] Mates of State - Get Better
- [MP3] Housse de Racket - Champions
- [MP3] No And The Maybes - Hummingbird
- [MP3] Xiu Xiu - I Do What I Want, When I Want
- [MP3] Alias - Well Water Black
5 Næst bestu erlendu plötur ársins
(Rjómadómar fylgja):
- MGMT - Oracular Spectacular
- Kings Of Leon - Only By The Night
- Dodos - Visiter
- Xiu Xiu - Women As Lovers
- TV on the Radio - Dear Science
5 áhugaverðar plötur úr heimi raftónlistar og/eða dauðarokks
(Rjómadómar fylgja sumum):
- Meshuggah - obZen
- Alias - Resurgam
- Venetian Snares - My Downfall (Original Soundtrack)
- Prostitute Disfigurement - Descendants of Depravity
- Gojira - The Way of All Flesh
Það er nú fátt sem kemur manni í gott jólaskap og vinir vorir í Weezer að spila sígild jólalög eins og þeim einum er lagið. Og ekki skemmir það fyrir að hljómurinn minni á þá tíma þegar sveitin var upp á sitt besta. Þeir hafa nú ekki lagt neitt agalega mikið í þetta þeir Kuomo og félagar (eru bara að redda smá skotsilfri fyrir jólin) en hey…who cares? Það eru að koma jól og lundin er létt. Og léttist til muna við að heyra fagra og kunnuglega tóna sem þessa:
Meistari Toggi sendi frá sér nýjan einhleyping um daginn og hljómar hann einstaklega vel. Heimildir herma að afar nafntogaður einstaklingur syngi bakraddir en aðstandendur lagsins hafa svarist þagnareið um hver það er. Vilja menn þó meina að ef vel er lagt við hlustir megi greina hver huldubarkinn er.
Ég verð nú seint sakaður um að hafa gaman að danstónlist og þá sérstaklega þessu svokallaða elektró-poppi sem tröllriðið hefur heimsbyggðinni síðustu misseri. Ég geri mér vissulega grein fyrir því að sumt af þessari tónlist, t.d. sú sem Daft Punk og Justice spila, er mjög góð en hún heillar mig bara ekki eins og svo margt annað sem berst mér til eyrna. Það er því með eindæmum ánægjulegt að heyra loksins í sveit (og það franskri) sem sameinar það besta úr heimi rafpopps og indie tónlistar í einum unaðslegum bræðingi. Ef þú skyldir, af einhverjum óskiljanlegum ástæðum, ekki vera með hið frábæra dúó Housse de Racket í eyrunum alla daga, valhoppandi um af gleði, þá gerir þú það, vonandi, hér eftir. Platan heitir Forty Love og sveitin Housse de Racket. Mundu það!
Frændur vorir danir ná annað slagið að punga út einni og einni spennandi og frumlegri poppsveit. No And The Maybes passar svo sannarlega í þann flokk og fer létt með það. Ég verð eiginlega að játa að ég hef ekki heyrt jafn áheyrilega tónlist frá dönum síðan ég heyrði fyrst í Figurines hérna um árið. No And The Maybes feta í svipuð fótspor og Figurines hvað sækadelískt nýaldarpopp varðar en stíga þó skrefinu lengra og bragðbæta tónlistargrautinn með barokkpoppi ala Vampire Weekend, 80’s nýbylgju og rafrænum áhrifum ýmsum sem erfitt er að staðsetja nákvæmlega. Þegar öllu hefur verið hrært saman situr maður uppi með frjálslega, frumlega og stundum örlítið grallaralega tónlist sem kemur eins og ferskur vindur inn í daunilla erlenda haust- og vetrarútgáfu.
Ljúflingurinn ofan af skaga hann Geir Harðar gaf í vikunni út sína aðra plötu en hún hlaut nafnið Týndi Sauðurinn. Lög og textar eru eftir Geir sjálfan en útsetningar og upptökustjórn voru í höndum Huldars Freys Arnarsonar. Fyrir mér hljómar Geir eins og blanda af Megasi á yngri árum og Bjartmari Guðlaugssyni með blússkotnu undirspili Beck ala Sea Change. Geir, sem syngur m.a. um syndarana sem saurga musteri sín, hirðinn góða og samskipti sín við hitt kynið, er snilldar textasmiður. Sem dæmi um þetta læt ég fylgja með smá brot úr laginu “Syndarar” sem hala má niður hér að neðan:
Eitt af því áhugaverðasta sem ég hef heyrt undanfarin misseri er hið stórkostlega sólópródjekt Boy Eats Drum Machine en það er hugarfóstur Jon nokkurs Ragel. Ragel þessi er allt í senn lagasmiður, upptökustjóri, söngvari og plötusnúður auk þess að spila á saxófón, gítar, hljómborð og sjá um áslátt. Hans nýjasta plata Booomboxxx kom út nýverið og inniheldur hún fágætan bræðing af tilraunakenndu poppi og hip-hoppi með þykku lagi af saxófón og kröftugri rödd Jon Ragel. Einhversstaðar sá ég tónlist Boy Eats Drum Machine lýst sem kynlausu afkvæmi DJ Shadow, Queen, Morphine og David Bowie. Ef þið eigið erfitt með að framkalla þá furðumynd í huganum er fátt annað í stöðunni en að verða sér út um eintak af snilldarverkinu Booomboxxx.
Ég fæ reglulega ánægjulegar sendingar í pósti. Í gær fékk ég plötu með söngkonunni Kim Ware en hljómsveit hennar, The Good Graces, var að gefa út sýna fyrstu plötu sem ber titilinn Sunset Over Saxapahaw. Hér er á ferð mjög hóvær og lágstemmd popptónlist með folk-áhrifum allsráðandi. Þeir sem ætla að loka sig inni með núðlusúpu og góða bók í kreppunni ættu að verða sér út um eintak af þessari plötu einnig.
Það er mikið í tísku þessa dagana að tónlistarmenn gefi plöturnar sínar frítt á Netinu en það er einmitt það sem kanadíski raftónlistarmaðurinn Caleb Mueller, eða Decomposure, eins og hann kallar sig gerði. Platan heitir Humidity Patient Guide og ætti að höfða til aðdáenda sveita eins og The Postal Service eða The Notwist.
Juana Molina er argentískur svefnherbergis músikant sem vakið hefur athygli fyrir sérstakar tónsmíðar sínar. Hennar nýjasta plata, sú fimmta í röðinni, heitir Un Día en hana tók ungfrú Molina upp sjálf auk þess að sjá um allan flutning (fyrir utan gítarspil held ég). Ég ætla ekki einusinni að reyna að lýsa tónlistinni né færa hana í flokka heldur leyfa ykkur að dæma hana sjálf. Get þó sagt að það að fyrir mitt leiti er þetta mjög sérstök og falleg tónlist og vel þess virði að kynna sér nánar.
